|
Pierwszym inicjatorem zorganizowanego pieszego
pielgrzymowania z terenu Archidiecezji Gnieźnieńskiej na Jasną Górę
był w okresie międzywojennym Ks. J. Chilomer, proboszcz parafii pw.
Św. Wawrzyńca w Gnieźnie. W końcu lat trzydziestych prowadził
on co roku na Jasną Górę ok. 200 - 300 pątników, z których
trzon stanowili jego parafianie. Ustalono także stałą datę wędrówki:
2 – 8 sierpnia. Rodzącą się tradycję pielgrzymowania przerwała
II wojna światowa.
Do jej zakończeniu,
dopiero w roku 1961, Ks. Wojciech Dzierzgowski nawiązując do
tradycji międzywojennej, wyruszył na pielgrzymi szlak. Jako
wikariusz w Bazylice Prymasowskiej, a potem ojciec duchowny
Prymasowskiego Wyższego Seminarium Duchownego w Gnieźnie, gromadził
wokół siebie młodzież męską, która co roku coraz liczniej brała
udział w pieszym wędrowaniu do Tronu Królowej Polski. Od roku, w
którym Służby Bezpieczeństwa zatrzymały pątników i nakazały
im powrót do domów, pielgrzymi wyruszali na szlak w kilkuosobowych
grupach z różnych terenów Archidiecezji Gnieźnieńskiej i
spotykali się dopiero wspólnie na Jasnogórskich Wałach 8
sierpnia. Z biegiem czasu powstawały nowe grupy, a istniejące
rozrastały się. Cała pielgrzymka zainicjowana przez Ks.
Dzierzgowskiego, ze względu na specyfikę swego pielgrzymowania,
zyskała miano Promienistej. Zalegalizowanie tej formy
pielgrzymowania dokonało się decyzją Prezydenta Gniezna dopiero w
czasie stanu wojennego.
Lata 70-te były czasem
silnego rozwoju pieszego pielgrzymowania na Jasną Górę. Mieszkańcy
Archidiecezji Gnieźnieńskiej brali udział w Pieszej Pielgrzymce
Warszawskiej, w grupie błękitno-czarnej, która jako patrona obrała
sobie Św. Wojciecha. Od roku 1981 grupa ta funkcjonowała z
oficjalną nazwą gnieźnieńska. W roku 1982 r.
liczba wszystkich pielgrzymów Archidiecezji Warszawskiej przekroczyła
50.000 osób, z czego szacunkowa liczba pątników pochodzących z
Archidiecezji Gnieźnieńskiej wynosiła ok. 1.000 osób. W tym
okresie powstawały inne pielgrzymki diecezjalne. Wobec powyższego
w 1983 r. Ks. Bp Jan Czerniak zorganizował spotkanie wszystkich
gnieźnieńskich księży-pątników wędrujących w grupach
pielgrzymki: promienistej, warszawskiej i toruńskiej, na którym
zapadła decyzja utworzenia Pieszej Archidiecezjalnej Pielgrzymki
Gnieźnieńskiej na Jasną Górę. Pierwszym jej kierownikiem
został Ks. Andrzej Grzelak, a ojcem duchownym ks. Antoni Balcerzak.
Wyłoniły się dwa ośrodki: Gniezno i Bydgoszcz.
1 sierpnia 1983 r.
wyruszyła pierwsza piesza pielgrzymka archidiecezjalna, w skład której
wchodziło 6 grup. Wytworzyła się tradycja pielgrzymowania od
Grobu Św. Wojciecha w Gnieźnie, do którego przybywają z różnych
ośrodków archidiecezji poszczególne grupy.
Obecnie z terenu
Archidiecezji Gnieźnieńskiej wyruszają na Jasną Górę dwie
piesze pielgrzymki: promienista (kontynuująca tradycje przedwojenną)
oraz archidiecezjalna (nawiązująca do stylu pielgrzymki
warszawskiej).
opracowano na podstawie pracy magisterskiej Dariusza Żochowskiego
pt. Organizacja i religijne treści realizowane w ramach Gnieźnieńskiej
Archidiecezjalnej Pieszej Pielgrzymki na Jasną Górę w latach
1983-1992, s. 26-29.
|